Ang mga katutubong pamayanan mula sa North America ay nasa mga pag -uusap sa isang pandaigdigang kasunduan sa polusyon ng plastik sa Geneva, na humihiling sa kaso para sa kapaligiran na kanilang umaasa, na dahan -dahang pinupukaw ng microplastics.
Sa mga bakuran ng punong tanggapan ng United Nations, na tinatanaw ang Lake Geneva at ang Alps na lampas, isang chant ang biglang lumubog sa kahalumigmigan na hangin ng tag -init: isang “kanta ng tubig”.
Nakatayo nang walang sapin sa isang bilog, anim na kababaihan at isang binata mula sa maraming mga pamayanang katutubong North American ang nagpasya na gumawa ng isang kusang ritwal na paglilinis.
Ang isang melancholic pangalawang chant ay sumusunod, na nakatuon sa kagalingan “hanggang sa ikapitong henerasyon” ng “lahat ng mga delegado” mula sa 184 na mga bansa na nagtatangkang itapon kung ano ang magiging unang internasyonal na kasunduan sa pagharap sa buong mundo na lumalagong salot ng plastik na polusyon.
Ang mga hindi naka-host na pag-uusap, na nagsimula noong Martes, ay ipagpatuloy noong Lunes para sa apat na araw pa, na may mga estado na gumagawa ng langis at ang tinatawag na mapaghangad na pangkat ng mga bansa ay malayo pa rin sa kung ano ang dapat na sumakop sa kasunduan.
Ang binata sa gitna ng bilog, nakasuot ng sumbrero na may dalawang balahibo na nakalakip, kamay bawat isa sa anim na kababaihan ng isang mangkok na naglalaman ng nasusunog na taba ng selyo at mga pulbos na halaman.
Gamit ang parehong mga kamay, ang usok ng Suzanne, mula sa Williams Treaties First Nations sa Ontario, Canada, ay lumipat na parang mahuli ang tumataas na usok, hinuhubaran ito sa kanyang mukha at katawan.
– ‘Nagdadala kami ng kaalaman’ –
Si Panganga Pungowiyi, isang aktibista na may katutubong network ng kapaligiran, ay nasa bilog din. Siya ay nagmula sa Alaska, malapit sa Bering Strait.
Hinihiling niya ang mga negosyante na gumawa ng isang plastik na polusyon sa polusyon na nagsisiguro sa hustisya, lalo na para sa mga pinaka -mahina na komunidad, sinabi niya sa AFP.
“Nagdadala kami ng kaalaman; responsibilidad namin – ang aming tungkulin – upang ibahagi ang impormasyong ibinigay sa amin ng mga ekosistema,” sabi ni Pungowiyi, na nagpapaliwanag sa kanyang pagkakaroon sa mga pag -uusap.
Ang Alaska ay apektado ng mga nakakalason na kemikal, na ang ilan ay nagmula sa plastik o mula sa paggalugad ng langis.
“Ang mga nakakalason na produkto ay naglalakbay sa hilaga, sa pamamagitan ng mga alon ng karagatan at mga air currents,” aniya.
Si Henri Bourgeois Costa, isang dalubhasa sa polusyon sa kapaligiran at plastik sa Tara Ocean Foundation, ay ipinaliwanag ang kahalagahan ng Alaska.
“Dahil sa paggana ng mga pangunahing siklo ng ekosistema, ang mga populasyon ng Alaskan ay ang pinaka -apektado ng polusyon ng Mercury at PCB (polychlorinated biphenyl) – ang pang -industriya na mabibigat na metal na ngayon ay pinagbawalan sa mga binuo na bansa – kahit na hindi ginagamit ng Alaska,” sinabi niya sa AFP.
Ang mga alon, na nagdala ng maraming mga nutrisyon at mga paaralan ng mga isda sa mga residente ng estado ng Northwestern ng estado ng Estados Unidos, ay nagdadala din ng maraming dami ng microplastics, aniya.
– Mga gulong ng kotse at salmon –
Ang isang 2020 na pag -aaral mula sa Washington State University ay nagpakita na ang isang kemikal na additive na ginamit sa paggawa ng mga gulong ng kotse, 6ppd, ay “hindi kanais -nais na mga epekto sa pagpaparami ng salmon”, isa sa mga pinaka -laganap na isda sa Alaska, sinabi ni Bourgeois Costa.
Ang isang tambalan na nagmula sa 6ppd – isang preservative na ginamit upang mabagal ang pagkasira ng gulong – bumaba sa goma papunta sa mga kalsada, at pumapasok sa ikot ng tubig, ipinakita ng pag -aaral.
“Wala nang isda – wala nang mga seal: wala nang pagkain,” sabi ni Pungowiyi.
Makikita ng mga tao ang mga sakit na dinanas ng mga ibon at mammal sa nakapalibot na kapaligiran, na sa huli ay magpapatuloy na makaapekto sa kanilang sariling mga anak, aniya.
“Kami ay nakalantad sa pamamagitan ng pagkain, tubig at forage, dahil para sa aming pagkain,” sabi ni Pungowiyi.
– ‘Kung namatay ang mga hayop, namatay tayo’ –
Si Aakaluk Adrienne Blatchford, isang aktibista mula sa isang maliit na nayon ng Alaskan, na dumating sa Geneva ay nakikipag -usap sa suportang pinansyal mula sa isang samahan, ilagay ito nang blangko: “Kung ang mga hayop ay namatay, namatay tayo.”
Nagsalita siya sa isang kumperensya na itinanghal sa mga gilid ng mga negosasyon, na nahihirapan upang makahanap ng isang pinagkasunduan na titigil sa dami ng polusyon sa plastik mula sa paglaki.
“Kami ay umaasa sa mga hindi malusog na produkto,” sinabi ni Blatchford, at idinagdag: “Ito ay nagiging mas mahirap at mas mahirap mapanatili ang aming seguridad sa pagkain.”
At “walang alternatibo”, idinagdag niya, na may mga presyo na kasing taas ng “$ 76 para sa isang na -import na frozen na manok” sa supermarket.
Ito ay isang bitag para sa matipid na marupok na populasyon na naninirahan sa “isang symbiotic na relasyon sa mundo”, sinabi niya.
“Kailangan namin ng isang kolektibong desisyon sa kung paano mahawakan ang krisis na ito,” iginiit niya, na umaasa na ang kasunduan ay magsasama ng isang listahan ng mga ipinagbabawal na additives ng kemikal.
Ang mga pag -uusap sa plastik na kasunduan ay gaganapin sa loob ng kumplikadong UN’s Palais des Nations.
Sa panahon ng ritwal, na gaganapin sa ilalim ng isang puno sa mga bakuran sa labas, tumayo si Blatchford na nakapikit ang kanyang mga mata, lumuluha ang luha sa kanyang mukha.
IM/ABB/DEF/RMM/SBK
