Ueno, Gunma pref. .
“Ang kaligtasan ng kalangitan ay nakasalalay sa iyong mga mata at iyong mga kamay,” sinabi niya sa kanila.
Makalipas ang isang linggo, si Taniguchi, 77, ay umakyat sa site ng pag -crash sa Osutaka Ridge sa nayon ng Ueno, Gunma Prefecture, Eastern Japan, at tumayo sa harap ng Memorial Marker para sa kanyang asawa. “Sinabi ko sa kanya na hiniling ko sa kanila na tiyakin na ang parehong aksidente ay hindi na muling mangyayari,” aniya.
Noong Agosto 12, 1985, ang kanyang asawang si Masakatsu, 40, ay sumakay sa Japan Airlines Flight 123 na nakatali para sa Osaka sa kanlurang Japan, na umuwi pagkatapos na dumalo sa libing ng isang superyor sa trabaho sa Tokyo. Di -nagtagal pagkatapos ng pag -takeoff, nawalan ng kontrol ang eroplano at bumagsak sa mga bundok sa hilaga ng kapital, na pumatay sa 520 mga pasahero at tauhan, kasama na siya.
Habang nanginginig ang sasakyang panghimpapawid, nag -scrat siya ng isang maikling tala sa kanyang asawa. “Machiko, mangyaring alagaan ang aming mga anak,” binabasa ang tala, na natagpuan sa isang bulsa ng pantalon na suot niya.
“Hindi makapaniwala sa pagkamatay ng aking asawa, nasa isang labi ako at hindi makakain o uminom,” paggunita ni Taniguchi.
Ilang buwan pagkatapos ng pag -crash, ang puno ng persimmon na kanyang asawa ay nakatanim sa hardin ng kanilang bahay sa Minoo, Osaka Prefecture, ay nagbunga sa kauna -unahang pagkakataon. Ang maliit na ani ay naging isang punto para sa Taniguchi at ang kanyang dalawang anak habang nagsimula silang tumingin sa unahan.
Pagkalipas ng mga taon, inspirasyon ng mga salita ng kanyang apo-“Nais kong makita ang aking papa’s papa habang siya ay buhay”-na-publish ang isang libro ng larawan noong 2016, “Ang Persimmon Tree ng Papa,” na kinukuha ang mga alaala ng pamilya. Nais para sa kaligtasan sa kalangitan, mula nang binigyan niya ng mga pagbabasa sa maraming lugar, na umaabot sa halos 40 hanggang 50 session.
Ang dating Transport Ministry’s Aircraft Accident Investigation Commission, na nauna sa Japan Transport Safety Board, ay nagtapos na ang pag -crash ay sanhi ng isang hindi wastong pag -aayos ng pressure ng bulkhead ng jet ng Boeing Co, ang tagagawa ng sasakyang panghimpapawid. Natagpuan din ng pagtatanong ang mga pagkukulang sa mga pamamaraan ng inspeksyon ni Jal.
“Kung ito ay naayos nang tama, ang mga 520 na buhay ay hindi mawawala,” sabi ni Taniguchi. “Ni ang buhay at mga patutunguhan ng kanilang mga pamilya at mga kaibigan, maraming beses na bilang, ay naakyat.”
Matagal na niyang inaasahan na maririnig ng mga kawani ng pagpapanatili ni Jal ang kanyang pakiusap. Natupad ang nais na iyon noong Hulyo 9, nang basahin ni Taniguchi ang kanyang larawan ng larawan nang malakas at ibinahagi ang kanyang mga saloobin sa mga 150 bagong empleyado sa pagpapanatili mula sa JAL at mga kumpanya ng pangkat nito.
“Isang araw na tulad ngayon ay darating muli bukas at sa araw pagkatapos. Mangyaring protektahan ang mga araw na iyon,” ang kanyang tanong. Ang mga kalahok ay nakikinig nang mabuti, maraming nag -iingat na mga tala, ayon kay Taniguchi.
Noong Hulyo 16, umakyat si Taniguchi sa site ng pag -crash sa Osutaka Ridge, hakbang -hakbang, humihinga para sa paghinga. Sa memory marker ng kanyang asawa, nagtakda siya ng isang libro ng larawan na binago lamang niya upang mas madaling mabasa, kasama ang beer at kape na mahal niya.
Para sa Taniguchi, ang Osutaka Ridge ay “isang lugar kung saan maaari kong makipag -usap sa aking asawa.” Sa pagbisita na ito, tulad ng lagi, nakipag -usap siya sa kanya nang may ngiti, “Mangyaring bantayan ang iyong pamilya.”
Apatnapung taon ang lumipas mula noong kakila -kilabot na tag -araw. “Ang aking asawa, ay nabuhay din ng 40 taon. Ang pagkakaroon ng pagkakataon na magbigay ng isang lektura (sa JAL) ngayong taon ng milestone, naramdaman kong ito ay isang uri ng kapalaran,” sabi ni Taniguchi.
“Ang tag -araw ay hindi magtatapos para sa akin maliban kung pupunta ako rito,” sinabi niya tungkol sa Osutaka Ridge. “Nagawa kong bumalik sa taong ito.”
